Namangan davlat universiteti
Annotatsiya. Maqolada ikkinchi tur matritsaviy sohada chegaralangan golomorf funksiyalar sinfi uchun interpolyatsion ketma-ketliklar masalasi tadqiq etiladi. Tadqiqotning maqsadi klassik Karleson ajralish gʻoyasini matritsaviy sohaning avtomorfik geometriyasiga moslashtirish va H∞(D) fazoda interpolyatsiya mavjudligini taʼminlaydigan konstruktiv yetarli shartni asoslashdan iborat. Metodologik jihatdan matritsaviy soha avtomorfizmlari, unitar invariantlik, psevdogiperbolik tipdagi invariant miqdorlar, yordamchi metrik baholar va fundamental golomorf funksiyalar tizimini qurish usullaridan foydalaniladi. Asosiy natija sifatida har bir tugun uchun avtomorfik ajralish koʻpaytmasi yagona musbat δ son bilan pastdan chegaralansa, berilgan nuqtalar ketma-ketligi H∞(D) uchun interpolyatsion boʻlishi koʻrsatiladi. Isbot faqat mavjudlikni emas, balki chegaralangan maʼlumotlardan chegaralangan golomorf interpolantni qator koʻrinishida qurish mexanizmini ham beradi. Natija klassik birlik doiradagi Karleson nazariyasini ikkinchi tur matritsaviy sohaga tatbiq etiladigan yetarli shart shaklida rivojlantiradi va keyingi umumlashtirishlar uchun nazariy asos yaratadi.
Kalit so'zlar: matritsaviy soha, interpolyatsion ketma-ketlik, Karleson teoremasi, H∞ fazo, golomorf funksiya, avtomorfizm, psevdogiperbolik masofa, unitar invariantlik.
Аннотация. В статье исследуется задача интерполяционных последовательностей для класса ограниченных голоморфных функций в матричной области второго типа. Цель исследования состоит в адаптации классической идеи разделения Карлесона к автоморфной геометрии матричной области и в обосновании конструктивного достаточного условия существования интерполяции в H∞(D). Методологическую основу составляют автоморфизмы матричной области, унитарная инвариантность, инвариантные величины псевдогиперболического типа, вспомогательные метрические оценки и построение системы фундаментальных голоморфных функций. Основной результат утверждает, что если для каждого узла произведение автоморфных величин разделения равномерно отделено от нуля положительной постоянной δ, то данная последовательность является интерполяционной для H∞(D). Конструктивная схема доказательства не только устанавливает существование, но и задаёт механизм построения ограниченного голоморфного интерполянта в виде ряда. Полученный результат развивает классическую теорию Карлесона для единичного круга в форме достаточного условия, применимого к матричной области второго типа.
Ключевые слова: матричная область, интерполяционная последовательность, теорема Карлесона, пространство H∞, голоморфная функция, автоморфизм, псевдогиперболическая метрика, унитарная инвариантность.
Abstract. The paper investigates interpolating sequences for bounded holomorphic functions in a matrix domain of the second type. The aim is to adapt the classical Carleson separation idea to the automorphic geometry of the matrix domain and to justify a constructive sufficient condition for interpolation in H∞(D). The methodology combines automorphisms of the domain, unitary invariance, pseudohyperbolic-type invariant quantities, auxiliary metric estimates, and the construction of a family of fundamental bounded holomorphic functions. The main result states that if, for every interpolation node, the product of automorphic separation quantities is uniformly bounded below by a positive constant δ, then the sequence is interpolating for H∞(D). The proof is constructive: it establishes not only existence but also a mechanism for representing the bounded holomorphic interpolant as a normally convergent --- 149 --- series. The result extends the classical Carleson philosophy from the unit disk to a matrix domain of the second type in the form of a practically verifiable sufficient condition and provides a basis for further generalizations.
Keywords: matrix domain, interpolating sequence, Carleson theorem, H∞ space, holomorphic function, automorphism, pseudohyperbolic metric, unitary invariance.